Vehbi Akşit
Himmet Abi'yi anlatıyor:
Himmet Abimize Allah rahmet eylesin. Çok
düzgün bir adamdı tandığım kadarıyla... Çocuğu olmamıştı. Ama Kur'an
kursunda okuyan talebeler üzerinde titrerdi. Aman onlara bir zarar
gelmesin diye...
Kolay değildi... Anneler, babalar gözü
gibi baktıkları yavrularını, Kur'an okusun diye, ahlaklı olsun diye hem
de yatılı olarak Kur'an kursuna getiriyorlardı. Onlardan para pul da
istenmiyordu.
Evet, İşte Himmet abi bu dönemde devreye
giriyordu. Kursa ne kadar malzeme lazımsa o kadarını alıyor, kimini
hayır, kimini parayla...
Ama iaşe ve ibade işlerini yürütüyordu.
Dernek Başkanı idi. Derneğe karşı sorumlulukları vardı... Ailesine,
komşularına karşı... En önemlisi canı gibi sevdiği öğrencilere...
Uzun zaman aşçı sorunu oldu. En son görev yapan aşçı sabah
kahvaltısına geliyordu. Akşamdan hazırlık yapıyordu. Ama çayı yapma işi
Himmet abinindi.
İşte yine o aşk ve şevkle çay suyu pişirmek için gelinen
kursta, yani hayır işinde, yani Kur'an talebelerine hizmet için çaba
gösterirken, Allah sevdiği kulu yanında görmek istedi.
Hastaneye kaldırılırken yolda vefat etti.
Ben Kur'an Kursları Müdürü olarak Himmet abiyi, o sakinliğini,
kızmadan, sabırla beni dinleyişini hatırlıyorum.
Vefatından bir gün önceydi. Müftülüğe gelmişti. O müftülüğe sık
gelmezdi. Gelirse mutlaka bir derdi vardı. Dedi ki param bitti. Para
lazım, kömür lazım. Çocuklar üşümesin. Müftü Bey'de bir ilçede
toplantıdaydı. Ben notumu aldım. Masama koydum. Ertesi gün, toplantımız
vardı. O toplantıda dile getirecektim.
Sayman Recep
Bey, duydunuz mu? Himmet abimiz vefat etmiş deyince, inanın çok
şaşırdım.
Talebeler arkasından göz yaşı
döktüler... Ağladılar... Ama onu unutmadılar. Himmet amcaları için
toprağa verilmeden hatimler indirdiler.
Ben ondan razıydım. Bölcek halkı razıydı. Talebeler razıydı.
Müftülüğümüz razıydı. Umuyorum ve ümit ediyorum ki Allah da ondan
razıydı. Ve ondan razı olarak, mutlu olarak, sevenlerin gözyaşlarıyla.
hizmetleriyle Himmet abimizi toprağa verdik.
Allah mekanını, makamını cennet etsin. Ne mutlu ki, arkadan
Fatihalar okuyacak bir evladı olmasa bile, üzerinde titrediği
öğrenciler, talebeler, onu hiç unutmayacak, Fatihaları, hatimleri
üzerinden eksik etmeyecek.
Bu yazıyı,
Kütahya'dan ayrıldıktan sonra, gecenin 02.00'sinde yazıyorum.
Kocaeli'den yazıyorum. Kütahya'ya altı buçuk yıl kadar hizmetim oldu.
Belki de en hayırlı hizmetlerden birisi Bölcek Yatılı Kız Kur'an
kursuydu. Bu hizmetin yapılmasında emeği geçen başta Emekli İl Müftümüz
Hüseyin Şimşek'i, Himmet Abimizi, benden sonra Kur'an Kursları Müdürü
olan İhsan Baştürk Bey'i ve hizmeti devam ettiren, Kur'an Kurslarına
büyük önem veren İl Müftümüz Mustafa Üskülüplü'ye teşekkür ediyorum.
Selam ve saygılarımla...
Vehbi Akşit
Kütahya Müftülüğü Kur'an Kursları Eski
Müdürü
Kocaeli Müftülüğü
Merkez Vaizi 
